Jury

polska pianistka pochodzenia bułgarskiego. Studia w zakresie gry na fortepianie ukończyła z wyróżnieniem w 1973 roku w klasie Zbigniewa Śliwińskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Gdańsku (obecnie Akademia Muzyczna im. Stanisława Moniuszki). Studia podyplomowe odbyła w Hochschule für Musik und Darstellende Kunst w Wiedniu, w klasie Alexandra Jennera. Została laureatką krajowych i międzynarodowych konkursów, m.in. Concorso Pianistico Internazionale „Alessandro Casagrande” w Terni (Włochy) w 1975 r. W tym samym roku została wyróżniona na IX Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Od lat związana z pedagogiką, obecnie jest profesorem fortepianu w Akademiach Muzycznych w Gdańsku i Bydgoszczy. Prowadzi kursy mistrzowskie w kraju i za granicą, seminaria dla nauczycieli fortepianu oraz lekcje otwarte i konsultacje. Jej uczniowie zdobywają czołowe miejsca na konkursach pianistycznych w Polsce i za granicą. Jednym z nich jest Rafał Blechacz, zwycięzca XV Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w październiku 2005. Uczestniczy w pracach jury na konkursach krajowych i zagranicznych. Inni uczniowie: Ewa Jasińska, Paweł Rydeł, Ireneusz Manuszewski, Piotr Kępiński, Marek Ruszczyński, Aleksandra Mozgiel, Agata Nowakowska, Julia Stetkiewicz, Katarzyna Borek, Elżbieta Pasierowska, Krzysztof Herdzin, Agnieszka Chełkowska, Karolina Nadolska, Michio Nishihara Toro, Takayuki Hirata. Koncertuje w kraju i za granicą. Jej repertuar obejmuje dzieła od baroku po muzykę XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem twórczości Mozarta, Beethovena, Schuberta, Schumanna, Chopina, Debussy’ego, Bartoka. Jej udziałem są także prawykonania polskiej muzyki współczesnej. Pianistka uprawia również w szerokim zakresie kameralistykę. Artystka jest jurorem konkursów muzycznych w Polsce i na świecie. W 2015 roku stanie na czele jury oceniającego uczestników XVII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina. Współzałożycielka Gdańskiego Stowarzyszenia Miłośników Muzyki (1996) i Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Kameralnej „Musica nos unit”. Za działalność społeczną została odznaczona „Medalem księcia Mściwoja”, przyznawanym przez Radę Miasta Gdańska; w 2004 roku otrzymała medal Komisji Edukacji Narodowej, a w 2005 – medal „Gloria artis” oraz Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski.

koncertująca pianistka, kameralistka, pedagog. Doktor habilitowana sztuk muzycznych, profesor nadzwyczajny Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. Należy do czołówki polskich pianistów. Od ponad dwudziestu lat prowadzi intensywną działalność artystyczną, występując z koncertami symfonicznymi, recitalami solowymi i kameralnymi w Polsce oraz za granicą. Prowadzi również liczne kursy mistrzowskie w kraju i za granicą oraz zasiada w jury ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów pianistycznych (m.in. XVII International Chopin Piano Competition in Asia oraz Międzynarodowy Konkurs Młodych Pianistów „Arthur Rubinstein in Memoriam”). Występowała na wielu prestiżowych festiwalach i koncertowała m.in. w Austrii, Argentynie, Bułgarii, Czechach, Danii, Finlandii, Francji, Irlandii, Japonii, Litwie, Łotwie, Mołdawii, Niemczech, Norwegii, Rosji, Rumunii, Słowacji, Szwajcarii, Szwecji, Ukrainie, Ukrainie, USA i we Włoszech. W 1996 roku ukończyła Akademię Muzyczną im. Karola Szymanowskiego w Katowicach w klasie fortepianu prof. Andrzeja Jasińskiego, uzyskując dyplom z wyróżnieniem. Po studiach przez 6 lat pełniła funkcję asystenta prof. Jasińskiego. Obecnie pracuje na stanowisku profesora nadzwyczajnego w macierzystej uczelni. Poza pracą na macierzystej uczelni, Beata Bilińska od 2014 roku prowadzi klasę fortepianu w PSM I i II st. im. M. Karłowicza w Katowicach oraz od 2017 roku w OSM I i II st. im. F. Chopina w Bytomiu. Jej wychowankowie zdobyli od tego czasu ponad 20 czołowych nagród na ogólnopolskich i zagranicznych konkursach pianistycznych. Jest laureatką wielu ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów pianistycznych i stypendiów, m.in. Towarzystwa im. F. Chopina w Warszawie, Ministerstwa Kultury i Sztuki oraz Urzędu Marszałkowskiego Województwa Śląskiego, za wybitne osiągnięcia w dziedzinie kultury. Współpracowała z większością polskich dyrygentów oraz z zagranicznymi mistrzami batuty, m.in.: Massimiliano Caldi, Antal Matyas, Wolfgang Michel, Jiri Mikula, Dainius Pavilionis, Kriss Russmann, Brian Schembri, Christian Schumann, Lothar Seyfarth, Eugene Tzigane, Takao Ukigaya. Brała udział w projektach kameralnych m.in. wielokrotnie z Kwartetem Śląskim i Krakowskim Kwintetem Dętym oraz z instrumentalistami: Jakubem Jakowiczem, Konstantym Andrzejem Kulką, Rafałem Kwiatkowskim, Patrycją Piekutowską, Agatą Szymczewską i Marcinem Zdunikiem. W 2003 roku zadebiutowała w Carnegie Hall, w głównej sali „Isaac Stern Auditorium” w Nowym Jorku. Jako pierwsza polska pianistka wykonała Koncert fortepianowy „Zmartwychwstanie” Krzysztofa Pendereckiego, a w roku 2011 została prawykonawczynią II Koncertu fortepianowego Wojciecha Kilara. W swoim dorobku posiada 12 płyt CD, na których znalazły się nagrania muzyki Ludwiga van Beethovena, Fryderyka Chopina, Sergiusza Rachmaninowa, Modesta Musorgskiego, Sergiusza Prokofiewa, kompozycje na skrzypce i fortepian polskich kompozytorów XX wieku, utwory kameralne W. A. Mozarta, Francisa Poulenca, Aleksandra Tansmana i Mikołaja Góreckiego oraz Koncert Fortepianowy „Zmartwychwstanie” Krzysztofa Pendereckiego (2005) i II Koncert fortepianowy Wojciecha Kilara (2014). Beata Bilińska była dwukrotnie nominowana do „Paszportu Polityki” oraz pięciokrotnie do nagrody „Fryderyk” (2003, 2004, 2013, 2015, 2018). W 2015 roku otrzymała Statuetkę „Fryderyk” za płytę z nagraniem II Koncertu fortepianowego Wojciecha Kilara (Aukso / Moś / 2014). Za swoje pozostałe płyty otrzymała liczne nagrody fonograficzne, m.in.: dwukrotnie „Pizzicato Supersonic Award” w Luxemburgu, „Joker Award” przyznawaną przez belgijskie „Les Crescendo”, „Scherzo Award” w Madrycie i „Musica Award” w Rzymie oraz najbardziej prestiżowe wyróżnienie fonograficzne MIDEM Classical Award 2008.

urodził się w 1987 roku w Toruniu. W 2011 roku ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy w klasie fortepianu prof. Katarzyny Popowej-Zydroń, po czym został asystentem na tej uczelni. W 2017 roku uzyskał stopień doktora sztuk muzycznych, a od 2019 roku pracuje jako profesor uczelni. Swoje umiejętności doskonalił na kursach mistrzowskich prowadzonych m.in. przez Bernarda Ringeissena, Ewę Pobłocką, Jacques’a Rouviera, Dang Thai Sona, Michaiła Woskresenskiego i Nelsona Goernera. Paweł Wakarecy jest laureatem wielu krajowych i międzynarodowych konkursów pianistycznych dla dzieci i młodzieży. Otrzymał nagrody specjalne podczas Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Ignacego Jana Paderewskiego w Bydgoszczy (2007) oraz był finalistą Międzynarodowego Konkursu im. Fryderyka Chopina w Darmstadt (2009). W XVI Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie (2010) zdobył wyróżnienie oraz nagrodę specjalną dla najwyżej ocenionego polskiego uczestnika. W 2010 roku w ramach obchodów Roku Chopinowskiego Paweł Wakarecy zagrał ponad 50 koncertów w Polsce oraz za granicą, m.in. w Niemczech, Szwecji, Rosji, Bułgarii, Francji, Szwajcarii, Belgii, Włoszech, Wielkiej Brytanii, Norwegii, Chinach, Japonii, Koreii, Danii, Egipcie, Chile i Kolumbii. W 2012 roku odbył tournée po Ukrainie z Orkiestrą Kameralną Polskiego Radia Amadeus, w tym samym roku dał także recitale w Moskwie i Londynie. W latach 2013–2014 występował w miejscach związanych z życiem Chopina – na festiwalach chopinowskich w Valldemossie (Majorka) i Nohant (Francja), a także w Sali Schuberta Konzerthausu w Wiedniu. Grał w prestiżowych salach koncertowych, takich jak Cadogan Hall i Westminster Cathedral Hall w Londynie, Salle Cortot w Paryżu, Oji Hall w Tokio, w Centrum Sztuki w Seulu (Seoul Arts Center), w Sal Koncertowej Lotte w Seulu oraz w Wielkiej Sali Konserwatorium Kijowskiego. Artysta współpracował z wieloma zespołami, takimi jak Orkiestra Filharmonii Narodowej, Polska Orkiestra Radiowa, Sinfonia Varsovia, Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach (NOSPR), Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus, Polska Filharmonia Sinfonia Baltica, Leopoldinum – Orkiestra Kameralna oraz większością orkiestr filharmonicznych w Polsce. Występował pod batutą dyrygentów takich jak Agnieszka Duczmal, Antoni Wit, Łukasz Borowicz, Wojciech Michniewski, Zygmunt Rychert, Jerzy Salwarowski, Marek Moś, Adam Sztaba, Mitsuioshi Oikawa, Bar Avni i Daniel Smith. Jako kameralista artysta występuje w duecie fortepianowym Wakarecy Piano Duo ze swoją żoną Aleksandrą oraz współpracuje z wybitnymi młodymi polskimi muzykami. Krytyk muzyczny John Allison w komentarzu do płyty zawierającej wybrane nagrania z Konkursu Chopinowskiego w Warszawie, którą w 2011 wydał Narodowy Instytut Fryderyka Chopina napisał: „Jako jedyny polski finalista XVI Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina, Paweł Wakarecy […] pokazał swoją wybitność. Urodzony w Toruniu artysta z pewnością wykazał naturalne, instynktowne wyczucie niemal wszystkiego, czego się podejmował muzycznie, często uchwytując subtelny, nostalgiczny charakter, który Polacy nazywają 'uczuciem żalu’. Jednakże, mimo że polskie korzenie artysty dało się wyczuć w jego interpretacjach, nigdy nie sprawiał wrażenia, że cokolwiek w muzyce traktuje jako oczywistość. Większość jego wykonań była wynikiem poszukiwań i indywidualnego podejścia. Przede wszystkim jednak gra Wakarecego przekonywała głębią dotyku, świadczącą o bardzo fizycznym związku z instrumentem.”

mimo młodego wieku, ugruntowała swoją pozycję jako jedna z czołowych pianistek wewnętrznej Mongolii w Chinach. Zwróciła na siebie uwagę opinii publicznej, gdy w wieku siedmiu lat zdobyła nagrodę specjalną na Krajowym Konkursie Pianistycznym w Chinach, a od tego czasu regularnie daje koncerty i recitale fortepianowe w salach koncertowych w całych Chinach. Studiowała u Jolío Largachy i Gabriela Rosenberga w Kolonii oraz w Norymberdze. W czasie studiów otrzymała stypendium DAAD. Xin Wang zdobyła liczne nagrody i wyróżnienia, m.in. w konkursach pianistycznych w Luganiano we Włoszech, Bettonie we Włoszech oraz wielu innych. Jest regularnie zapraszana do występów w wielu znanych salach koncertowych w Europie i Azji, takich jak Filharmonia Berlińska, Busan Cultural Center, Teatr Miejski w Karlowych Warach, Chorwacki Instytut Muzyczny w Zagrzebiu, Filharmonia Kameralna im. Witolda Lutosławskiego w Polsce, Qintai Concert Hall w Wuhan, Henan Art Center w Zhengzhou, Concert Hall w Ningbo, Poly Grand Theatre w Hohhocie, Staatstheater Lippstadt, Stadthalle Erkelenz, Theater Kerkrade, Schloss Elmau i wielu innych. Jako solistka występowała z wieloma znanymi orkiestrami, m.in. Wuhan Philharmonic Orchestra, Sinfonieorchester Aachen, Sinfonia Rotterdam, Zagreb Soloists, Fondazione Orchestra Regionale delle Marche, Busan Festival Orchestra, Filharmonią w Łomży, Karlovy Vary Symphony Orchestra, Kammerphilharmonie St. Petersburg i Berliner Camerata pod batutą wybitnych dyrygentów, takich jak Kazem Abdullah, Christopher Ward, Conrad van Alphen, Fuad Ibrahimov, Marek Štilić, Jan Miłosz Zarzycki, James P. Liu, Juri Gilbo, Eduardo Strausser oraz wielu innych. Jest stałym gościem międzynarodowych festiwali, takich jak Nancyphonies Festival w Nancy, Festival van Zeeuwsch-Vlaanderen w Holandii, International Puplinge Classique Festival w Genewie, Piano Duo Festival w Amsterdamie, Kotor Art International Festival w Czarnogórze, WestfalenClassics, Eifel Musicale, Lanzhou International Piano Festival w Chinach, Madeira Piano Fest w Portugalii, Skrjabin Piano Festival w Grosseto we Włoszech, „Friday Nights with Yury Revich“ w Wiedniu, International Music Festival Deià w Hiszpanii i wielu innych. Xin Wang jest założycielką i dyrektorem artystycznym międzynarodowego festiwalu pianistycznego w Geilenkirchen w Niemczech oraz przewodniczącą jury międzynarodowych konkursów pianistycznych „Euregio Piano Award” w Niemczech i Globe the World International Piano Competition w Chinach. Często zapraszana jest jako juror w wielu międzynarodowych konkursach pianistycznych, takich jak Deutscher Pianistenpreis we Frankfurcie, UNISA International Piano Competition w Republice Południowej Afryki, International Piano Competition for Young Musicians w Enschede, Konkurs Chopinowski w Rzymie, „Isidor Bajic Piano Memorial Competition” w Nowym Sadzie w Serbii, „Neue Sterne” w Wernigerode w Niemczech, „Mauro Paolo Monopoli Prize” w Barletta we Włoszech, International Amadeus Piano Competition w Lazise, Campillos International Piano Competition oraz wielu innych. Od 2012 roku wykłada jako profesor gościnny na różnych uczelniach muzycznych w Chinach i prowadzi liczne kursy mistrzowskie w Chinach i Niemczech wraz z wybitnymi pedagogami z renomowanych europejskich uczelni muzycznych. Od 2024 roku pracuje jako profesor fortepianu kameralnego w China Conservatory w Pekinie. Jej studenci są laureatami wielu międzynarodowych konkursów pianistycznych w Azji i Europie oraz regularnie zapraszani są do udziału w najważniejszych konkursach, takich jak Hamamatsu, Leeds, Dublin, Busoni i Hongkong.

jest austriacko-szwajcarskim pianistą, laureatem nagród Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego w 2010 roku, dyrygentem, kompozytorem i założycielem platform edukacji muzycznej: Appassio i Appassimo. Przygodę z muzyką rozpoczął w wieku czterech lat od gry na skrzypcach. Jego talent pianistyczny został przypadkowo odkryty przez nauczyciela z Linzu dopiero gdy Ingolf Wunder miał czternaście lat. Wkrótce porzucił skrzypce i rozpoczął intensywne studia pianistyczne w Konserwatorium Muzycznym w Linzu pod kierunkiem prof. Horsta Mattheusa. Zaledwie kilka miesięcy później wziął udział w swoim pierwszym konkursie pianistycznym i zdobył pierwszą nagrodę (VII Concorso Internazionale di Musica, Cortemilia). Niedługo później wygrał kilka kolejnych konkursów, w tym 63. Steinway Piano Competition w Hamburgu. Rok po zmianie instrumentu na fortepian zadebiutował w wiedeńskim Konzerthausie. Dwa lata później w swoim repertuarze miał już niektóre z najbardziej wymagających utworów literatury fortepianowej, w tym wszystkie etiudy transcendentalne Liszta. Jako osiemnastolatek zadebiutował w paryskim Théâtre des Champs-Elysées w III Koncercie Prokofiewa pod batutą Emmanuela Krivine’a. Po edukacji w Linzu kontynuował studia pianistyczne na Uniwersytecie Muzycznym w Wiedniu. Aby wspomóc swój rozwój artystyczny, podróżował po Europie i pobierał prywatne lekcje u wybranych pianistów starej szkoły, m.in. u Idil Biret. W 2008 roku do grona mentorów Ingolfa Wundera dołączył Adam Harasiewicz, zwycięzca Konkursu Chopinowskiego w 1955 roku. W 2009 roku Wunder zdecydował, że weźmie udział w konkursie pianistycznym po raz ostatni. Międzynarodowy Konkurs Chopinowski w Warszawie w 2010 roku przyniósł mu rozgłos, nutę skandalu, uznanie, II nagrodę, kilka nagród specjalnych i wielu oddanych słuchaczy na całym świecie, dla których to on był zwycięzcą konkursu. Niedługo po Konkursie Chopinowskim i rozpoczęciu intensywnego życia koncertowego Ingolf Wunder, w ramach poszerzania horyzontów muzycznych, podjął studia dyrygenckie w Krakowie. Dyplom uzyskał pod koniec 2012 r., ale dopiero w 2019 r. zaczął występować w podwójnej roli: pianisty i dyrygenta, prowadząc zarówno koncerty fortepianowe, jak i repertuar symfoniczny. Nagrał kilka albumów dla Deutsche Grammophon, występował w ponad 40 krajach, w kilkuset salach koncertowych w Europie, Azji i obu Amerykach, m.in. w Musikverein w Wiedniu, w Carnegie Hall w Nowym Jorku, w Filharmonii Berlińskiej, w Queen Elizabeth Hall w Londynie, w Tonhalle w Zurychu, w Rudolfinum w Pradze, w Wielkiej Sali Konserwatorium Moskiewskiego, w Teatrze Maryjskim w Sankt Petersburgu, w Suntory Hall w Tokio, w LOTTE Concert Hall w Seulu, w National Concert Hall w Tajpej, w Teatro Municipal w Santiago de Chile itd. W 2017 roku wraz z żoną założył Appassio.com – platformę do zdalnego nauczania kierunków artystycznych. Od 2018 roku, oprócz koncertowania, występuje również jako mówca publiczny, podejmując tematy dotyczące ludzkiej kreatywności i edukacji muzycznej w dobie rozwijającej się technologii. Przemawiał m.in. podczas ONZ-owskiego IGF, SDG Lab podczas WEF w Davos, a także podczas największego szczytu edukacyjnego ASU+GSV w San Diego, wygłosił też TEDx Talk itp. W 2020 r. założył drugą platformę edukacyjną – Appassimo.com, stworzoną dla szkół i uniwersytetów muzycznych. Zainicjował i współtworzył wprowadzone w 2025 r. na rynek MusicalDNA.me – innowacyjne narzędzie AI dla pianistów, owoc trzyletniej pracy Wundera, zuryskiego ETH i Swiss Data Science Center. Ingolf Wunder swój czas dzieli między koncertowanie, propagowanie muzyki i sztuki oraz rozwijanie zaawansowanych technologicznie i naukowo projektów muzycznych, w których zawsze przyświeca mu ten sam cel: promocja edukacji artystycznej oraz podnoszenie jakości percepcji muzycznej u młodszych pokoleń. Prywatnie jest wielbicielem romantyzmu i impresjonizmu w muzyce i sztukach pięknych. Interesuje się technologią, neuronauką i mechaniką kwantową.